دويست و هفده

بهش گفتم چرا بيست و چهار ساعت انلايني...همه وقتت ميره برا اين...به زندگيت برس خو...

جواب داد از بي كسيه ،از تنهاييه

از لحنش غمم گرفت ،پشيمون شدم از اينكه پرسيدم ،من كه مي دونستم تمام دلخوشيش يه پيام از طرف منه،من كه مي دونستم كل شبانه روزش شده انتظار براي يه نوتيفكيشن از طرف من،گناه داشت

.

.

.

حالا از خودم مي پرسم چرا همش سرت تو گوشيته و ...چرا شبا اخرين چيزي كه كنار ميزاري گوشيته و صبحا اولين چيزي كه چك ميكني گوشيته...رضا رو يادم مياد ...دنيا خيلي زود و بدجور انتقام مي گيره به خصوص انتقام دل هايي كه شكستي حتي اگه حواست نبوده و حتي اگه نخواستي

نمی دونم چه مرگمه...